Νοέμβριος 30, 2009

Χωρίς λόγια

Νοέμβριος 27, 2009

Πρώτα πρώτα ήταν εκείνη η ιδέα να πάρω τους δρόμους
αναζητώντας στην τύχη ένα καλοφτιαγμένο κομψό βαλιτσάκι
με βελούδινη επένδυση και επίχρυσο κούμπωμα, να
αδειάσω μέσα του τον απόπατό μου και ύστερα να το φυλάξω
μακριά από ξένα χέρια και βλέμματα, να το κρατήσω
μαζί μου μέχρι να ψοφήσω.
Σύμφωνα λοιπόν με κείνη την πρώτη ιδέα, σε κάποιον απ’
τους εν λόγω περιπάτους μου σκοντάφτω σε κάτι βαρύ,
που δεν είναι άλλο από αυτό το γαμημένο κουτί που αναζητώ.
Πιο όμορφο, πιο επιβλητικό απ’ όσο το ονειρευόμουνα,
ξεπερνάει και τις πιο αποπνιχτικές μου φαντασιώσεις. Τ’
ανοίγω και είναι γεμάτο πολύτιμες πέτρες, εκθαμβωτικά
μαργαριτάρια, χρυσά και πλατινένια ζάρια.

Αδειάζω με βιασύνη το μυθικό και συνάμα αδιάφορο περιεχόμενο
του στον πρώτο σκουπιδοτενεκέ που συναντώ
και κρατώντας το σφιχτά στην αγκαλιά μου ψάχνω μια ήσυχη
γωνιά να το γεμίσω επιτέλους με τα μοναδικά τυχαία
μου περιττώματα.

Μια τέτοια νύχτα με τέτοιες σκέψεις ο ύπνος θα ‘ρθει σαν
ζαχαρωμένο φαρμάκι.
Αυτός ο εύκολος ύπνος που τιμάει μεμιάς ελαφριά και αιθέρια
πνεύματα σαν και του λόγου μου. Έρχεται πάντα λίγο
πριν τον καλέσω. Μ’ αγαπά και με ξέρει καλά. Κι εγώ
του παραδίνομαι αμέσως κάτω από τα περιφρονητικά
βλέμματα παλιών αγαπημένων φαντασμάτων που ενοικούν
μόνιμα πλέον στις σκοτεινές γωνιές της κάμαρας μου.

Γιάννης Αγγελάκας, «Θάλαμος Α» (Πώς τολμάς και νοσταλγείς, τσόγλανε;)

φωτό από Lostkreuz.de

Decadence, φίλοι μου, decadence

Νοέμβριος 25, 2009

(Παρένθεση)

H ντεκαντάνς δεν έχει προηγούμενο.

Το tvxs αναρωτιέται ποιο θα ‘ναι το μέλλον της Ελευθεροτυπίας, μ’ αφορμή το «πρωτοφανές για τα ελληνικά και παγκόσμια δημοσιογραφικά χρονικά»  (!!) σχόλιο της εκδότριας προς τον υπουργό ΠΡΟ.ΠΟ Μ. Χρυσοχοϊδη, που καταμαρτυρεί (όπως λένε) τα εσωτερικά προβλήματα της εφημερίδας.

«Φτύνεις πάνω, φτύνεις τα μούτρα σου, φτύνεις κάτω, φτύνεις τ’ αρχίδια σου» (τα αρχίδια κόκκινα bold υπογραμμισμένα στο tvxs).

Τώρα δηλαδή εμείς πρέπει να σοκαριστούμε για τη χρήση της λέξης αρχίδια; Μήπως για το ωμό και λαϊκό χώσιμο στον Υπουργό; Τέτοια πρωτοπορία για τα παγκόσμια δημοσιογραφικά χρονικά;

ή μήπως διαπιστώσαμε σήμερα τα χάλια της Ελευθεροτυπίας;

Ρε άι σιχτίρ.

Η αντίστροφη μέτρηση της παρακμής έχει αρχίσει προ πολλού κι είναι πολλοί μέσα σ’ αυτό το τσουβάλι…

(Κλείνει η παρένθεση)

Νοέμβριος 19, 2009

Θυμάστε τα γεγονότα του Πολυτεχνείου το 1995, με τους 504 συλληφθέντες;  Παρ’όλο που πέρασαν δεκατέσσερα χρόνια, θυμάμαι καλά την υστερία των δημοσιογράφων, τους «αγανακτισμένους πολίτες», το πιτσιρίκι που χτυπούσαν ανελέητα οι αστυνομικοί και κυρίως τις ουρές των συλληφθέντων μέχρι να τους βάλουν στις κλούβες. Ο Τέρενς ως παρουσιαστής ειδήσεων είχε ξεσαλώσει όταν καιγόταν η σημαία και τα πλάνα έδειχναν νεολαίους να χορεύουν στην αυλή του Μετσοβείου υπό τους ήχους των Rage against the machine, καταστρέφοντας παράλληλα. Εκείνες τις μέρες είχε ασκηθεί ποινική δίωξη κατά του ηθοποιού Βασίλη Διαμαντόπουλου και του καθηγητή της Παντείου Γιώργου Ρούση, για «εγκωμιασμό παράνομων πράξεων». Τί είχαν κάνει οι κατηγορούμενοι; Υπερασπίστηκαν τους διαδηλωτές κι όσους κατέστρεψαν τις ξένες περιουσίες, ενώ ο Διαμαντόπουλος, όσον αφορά στο κάψιμο της σημαίας, τόλμησε να δηλώσει πως «καλά έκαναν οι νεολαίοι, διότι η σημαία είναι απλά ένα πανί, που το ράβει κάποιος ράφτης…»

Εννοείται πως οι κατηγορούμενοι απαλλάχτηκαν αργότερα, αλλά ήταν πρωτοφανής η άσκηση αυτής της δίωξης,  για τη δημόσια διατύπωση της γνώμης.

2009: Άσκηση ποινικής δίωξης κατά των πρυτανικών αρχών του ΕΜΠ για παράβαση καθήκοντος, επειδή το Indymedia εκπέμπει από τους servers του Πολυτεχνείου.

Kάποιες στάσεις κι αντιλήψεις διώκονται διαχρονικά … σαν να μην πέρασε μια μέρα.

i_zoi_stous_vraxous

Το ντοκιμαντέρ με τίτλο «Η ζωή στους βράχους» της Αλίντας Δημητρίου αναφέρεται στις γυναίκες της Εθνικής Αντίστασης, δηλαδή σε μια κοινωνική ομάδα «χωρίς φωνή», αφού ο ρόλος τους  αποσιωπάται και δε βρίσκει το χώρο που του αρμόζει, στα βιβλία της επίσημης ιστορίας. Τριάντα τρεις γυναίκες περιγράφουν τις διώξεις και τα βασανιστήρια που αυτές και οι οικογένειές τους υπέστησαν, μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας. Η ταινία αποτελείται από δυο μέρη. Στο πρώτο μέρος οι πρωταγωνίστριες απαντούν για ποιούς λόγους εντάχθηκαν στο Δημοκρατικό Στρατό, ενώ στο δεύτερο εμφανίζονται γυναίκες που βρέθηκαν στην εξορία και περιγράφουν τα βασανιστήρια και τις συνθήκες διαβίωσης εκεί.

Η ταινία είχε προβληθεί στο φεστιβάλ ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης νωρίτερα αυτή τη χρονιά και τούτες τις μέρες προβάλλεται σε κινηματογράφους στην Αθήνα.

Αναζητήστε την

November 1989

Νοέμβριος 9, 2009

berliner_mauer_1961_1989

Μου άρεσε το άρθρο της Αν Μακ Ελβόι για το περιοδικό Time, που δημοσιεύθηκε χτες στο Βήμα της Κυριακής, για την πτώση του τείχους του Βερολίνου. » Με το πρώτο φως της ημέρας, οι Γερμανοί άρχισαν να διασχίζουν το Τείχος, οι πρώτοι από αυτούς φορώντας ακόμη τις πιτζάμες τους, σαν υπνοβάτες της Ιστορίας … Κάποιος από τη γειτονιά έφερε ποτήρια και τα γέμισε με βότκα και κομμάτια από το Τείχος, αντί για παγάκια…» Τί μέρες, για να τις ζει κανείς, το Νοέμβριο του 1989.

cv mauer

Happiness

Νοέμβριος 3, 2009

happiness