Κ.Υ. (Κόρε.Ύδρο!)

Μαρτίου 16, 2010

Με τους Κόρε. Ύδρο είχα ένα κολληματάκι μερικά χρόνια πριν, μέχρι που τους ξαναβρήκα πρόσφατα για να θυμηθώ τις σπουδαίες δουλειές τους. Η εκτίμηση μου γι’ αυτούς ενισχύεται από το γεγονός ότι η παραγωγή των δίσκων τους περνάει από τα χέρια τους, από τα αρχικά στάδια, μέχρι το τελικό. Κι επειδή αυτό δε συμβαίνει πολύ συχνά σήμερα, αλλά ούτε κι έχουμε συνηθίσει σε ωραίες δουλειές μακριά από τα αστικά κέντρα (οι Κ.Υ. είναι Κερκυραίοι), μπορούμε να μιλάμε για μια ξεχωριστή μπάντα.

Δεν είναι ευκολοχώνευτοι. Θα τους αγαπήσεις ή θα τους μισήσεις. Σίγουρα πάντως, δε θα περάσουν απαρατήρητοι.

Έχουν ένα πολύ αξιόλογο και καλά ενημερωμένο site, όπου μπορείτε ν’ αντλήσετε πληροφορίες για τη δισκογραφία τους και τη μέχρι τώρα πορεία του σχήματος.

Το εξώφυλλο του «φτηνή ποπ για την ελίτ» είναι ό,τι πιο ευφάνταστο έχω δει τα τελευταία χρόνια. Κι αυτό το τραγούδι, απλά εξαιρετικό. Είσαι δεν είσαι στη φάση που περιγράφει.

Ίσως δεν ήσουν κάτι πιο πάνω
από ένα γέλιο στα αστεία μου,
από μια σκέψη πριν κοιμηθώ,
από ένα δάκρυ στην κηδεία μου,
όμως η θάλασσα που πέφτω
είναι μια δίνη χωρίς εσένα
και το βουνό που ανεβαίνω
λέγεται Γολγοθάς για μένα
τώρα που δεν έχω κανέναν

Ένα απόσπασμα από το «Τώρα που δεν έχω κανέναν»


Σήμερα

Ιανουαρίου 31, 2010

Η Laetitia Sadier από τους  Stereolab και τους Monade εμφανίζεται σόλο απόψε στην πόλη. Δεν είναι μόνο η εκπληκτική της φωνή και οι απίθανες συνθέσεις των δυο αυτών συγκροτημάτων (που δυστυχώς αποτελούν παρελθόν), αλλά κυρίως οι θέσεις που πρεσβεύουν για τη μουσική και την κοινωνία, που τα κάνει τόσο ξεχωριστά. Βαθιά επηρεασμένοι από τους καταστασιακούς, οι Stereolab περνούσαν διάφορα μηνύματα στους στίχους τους, που πλαισιώνονταν από τις φινετσάτες τους μελωδίες. Ο Σαρτρ, ο Ντεμπόρ και ο Καστοριάδης είχαν εξέχουσα θέση στο έργο τους. Socialisme ou Barbarie ονομάστηκε ο πρώτος δίσκος των Μonade, ενώ το ίδιο το όνομα του σχήματος, ήταν έμπνευση από τα κείμενα του Καστοριάδη.

Πέρα από το παραπάνω μικρό σχόλιο, ήθελα σήμερα να γράψω μερικές γραμμές γι’ αυτούς που διαβάζουν το blog. Δεν είναι πολλοί αλλά είναι πάντως σταθεροί και για κάποιους δικούς τους λόγους ανώνυμοι. Θέλω να πιστεύω πως έχουμε κάποια κοινά σημεία, έστω κι αν μένουν στην αφάνεια. Ποιος ξέρει, ίσως βρουν το δρόμο τους προς την επιφάνεια μια μέρα.

Και να στείλω πολλή αγάπη στην αδερφή μου, που φεύγει αύριο για Λονδίνο.

Οι Berlin Brides στο tram21

Οκτώβριος 21, 2009

Πριν από μερικές μέρες κάναμε μια σύντομη διαδικτυακή συνέντευξη με μια ελπιδοφόρα και πολυαγαπημένη για το tram21 μπάντα, τις Berlin Brides. Αυτή την περίοδο ηχογραφείται ο δίσκος τους, που αναμένεται με ανυπομονησία από το μουσικόφιλο κοινό. Με χαρά σας παρουσιάζω τη συνέντευξη.

berlin brides 1006

Πρόσφατα το γκρουπ σας συμπλήρωσε δυο χρόνια ζωής. Με ποιες προσδοκίες ξεκινήσατε το 2007 και σε ποιο βαθμό έχουν εκπληρωθεί;

«Ξεκινήσαμε θέλοντας  να παίξουμε πολλά λάιβ (εντός και εκτός Ελλάδας), να βγάλουμε δίσκο και να γράφουμε μουσική με αμείωτο ενθουσιασμό και έμπνευση. Αυτή την εποχή ετοιμάζουμε το δίσκο μας και γράφουμε μουσική για μια ταινία. Από συναυλίες και ενθουσιασμό πάμε καλά!»

Πώς επιλέγετε τη θεματολογία των τραγουδιών σας; Θέλετε να προκαλέσετε με τους στίχους σας, ή απλά τραγουδάτε για μικρά ένοχα μυστικά, που κρύβουμε όλοι μέσα μας;

«Δεν ήταν πρόθεση να προκαλέσουμε, οι στίχοι βγήκαν πηγαία. Ούτε έχουμε «μικρά, ένοχα, μυστικά», έχουμε απενοχοποιηθεί καιρό τώρα από μικροαστικές συμβάσεις. Μιλάμε για πράγματα που συμβαίνουν σε μας και τους φίλους μας, με μια αυτοσαρκαστική/ειρωνική ματιά. Δε μας αρέσει να μεμψιμοιρούμε και να αυτοοικτιρόμαστε.»

Θέλετε να μας πείτε δυο λόγια για τις συμμετοχές σας στο Athens Pride και το Αντιρατσιστικό φεστιβάλ; Φαντάζομαι πως ήταν προϊόν συνειδητής πολιτικής στάσης κι επιλογής, με σκοπό τη διάδοση κάποιων μηνυμάτων…

«Όπως τα λες. Παίζουμε για να δώσουμε ένα μήνυμα ενάντια στο ρατσισμό, κοινωνικό ή φυλετικό. Με αφορμή τις συναυλίες  μας, θέλουμε να αφυπνίσουμε τη συνείδηση του κόσμου και για άλλα θέματα που μας απασχολούν, όπως αλληλέγγυο εμπόριο, αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι, κ.α.»

Θεωρείτε πως η κοινωνία στην Ελλάδα είναι συντηρητική και υποκριτική; Αλλάζει άραγε κάτι προς το καλύτερο; Πώς βλέπετε το μέλλον;

«Είναι και συντηρητική και υποκριτική. Υπάρχει μια επίφαση ελευθερίας, αλλά ο ρατσισμός, η ομοφοβία, η παραβίαση προσωπικών δεδομένων και οι ταξικές διαφορές είναι στο φόρτε τους. Και το μέλλον προβλέπεται ζοφερό, αν δεν κάνουμε όλοι κάτι γι’αυτό.»

Ποιες οι εντυπώσεις σας από τη συμμετοχή σας σε ξένα φεστιβάλ; Η εμφάνισή σας στο Offset, πριν μερικές μέρες, προκάλεσε πολύ θετικά σχόλια και κριτικές…

«Μας ενθουσίασε που μας επέλεξαν ανάμεσα σε 2000 συγκροτήματα χωρίς να στείλουμε καν demo, αφού μας είδαν να παίζουμε στο Buffalo bar, καλεσμένες από το περιοδικό Artrocker. Η ατμόσφαιρα του φεστιβάλ ήταν υπέροχη και η ανταπόκριση του κοινού ήταν αναπάντεχη, αν σκεφτεί κανείς ότι μας έβλεπαν για πρώτη φορά: μας έκαναν encore, ζητούσαν το demo μας, έγραψαν για μας σε blogs, μουσικά sites, forums…»

Θα ΄θελα πολύ να μου περιγράψετε τα συναισθήματά σας στη σκηνή…

«Ενθουσιασμός, αδρεναλίνη, θετική ενέργεια από το κοινό.»

Γενικά πώς σας φαίνεται ο συναυλιακός χάρτης στην Ελλάδα; Πώς σας υποδέχεται το κοινό στην επαρχία;

«Πέρισυ είχαμε ήδη κάνει μερικές συναυλίες εκτός Αθήνας (Βόλο, Ιωάννινα, Ναύπλιο, Λάρισσα, Θεσσαλονίκη) αλλά με το Velvet Bus γυρίσαμε σχεδόν όλη την Ελλάδα. Είδαμε όλων των ειδών τις αντιδράσεις, μισοάδειους χώρους ή ασφυκτικά γεμάτους, ενθουσιασμό ή αμηχανία. Είναι πρόκληση για μας να εμφανιζόμαστε σε καινούριο κοινό, που πιθανόν να μην ξέρει καν τι μουσική παίζουμε. Σχεδιάζουμε να ξανακάνουμε περιοδεία μόλις βγάλουμε το δίσκο μας.»

Τί κάνουν οι Berlin Brides, όταν δεν παίζουν μουσική;

«Φυτοζωούν! Κινούνται μεταξύ μίζερων δημοσίων υπηρεσιών, εκπαιδευτικών προγραμμάτων, κινηματογραφικών φεστιβάλ, γυρισμάτων ταινιών…»

Στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου, ψηφίσατε; (γέλια)

«Φυσικά. Δεν αφήνουμε τέτοια θέματα στην τύχη.»

berlin brides 1003

(photo credit Maria Hatzakou)